Efendimiz (sav)’in Müslümanlara Son Tavsiyesi

Hz. Ebu Bekir ve Hz. Abbas Ensar meclislerinden bir meclise uğramışlardı. Ensar’ın ağladıklarını gördüler ve neden ağladıklarını sordular. Onlar da:

– Rasulullah (sav) huzurunda bulunduğumuz günleri hatırladık, diyorlar.

Hz.Ebu Bekir ve Hz.Abbas Efendimize durumu haber verdiler. Efendimiz (sav) hasta olduğu halde üzerine sarığını ve ridasını giyerek mescide gider. Fadl b.Abbas’a “Halka seslen!” diyerek emir verir. Fadl b. Abbas ‘ı duyanlar hemen mescitte toplanırlar. Mescit Müslümanlarla dolar. Efendimiz şehadet getirerek sözlerine başlar:

“Ey insanlar! Ben size olan nimetimden dolayı Allah’a hamd ederim ki, kendisinden başka hiç bir ilah yoktur.

“Ey insanlar! Bana haber verildiğine göre sizler, Peygamberinizin vefat edeceğinden korkuyormuşsunuz!Benden önce gönderilip ümmeti içinde temelli kalmış bir Peygamber var mı ki bende sizinle birlikte kalayım! İyi biliniz ki ben Rabbime kavuşacağım. O’na siz de kavuşacaksınız. İlk muhacirlere karşı hayırlı olmanızı onlarında kendi aralarında hayırlı olmasını tavsiye ederim.

Muhakkak ki bütün işler Yüce Allah’ın izniyle cereyan eder. Geç olacak şeyleri acele istemeniz bir şey sağlamaz. Çünkü yüce Allah hiç kimsenin acele etmesiyle acele etmez.
Hiç bir Peygamber arkasında cemaaat bırakmadıkça vefat etmemiştir. Ben de sizin içiniz de Ensar’ı bıraktım. Allah’tan sakınmanızı ve onlara iyi davranmanızı tavsiye ederim. Bilirsiniz ki onlar sizinle mallarını paylaştılar. Size darlıkta da bollukta da hep yardım ettiler. Dikkat edin! Sizinle buluşma yerimiz havuz başıdır. YARIN BENİMLE BULUŞMAK İSTEYEN ELİNİ VE DİLİNİ GÜNAHTAN ÇEKSİN!

Şanı yüce olan Allah bir kulunu dünya ile dünya zineti ile istediği dünya nimetlerini kendisine vermekle, kendi katındaki nimetler arasında muhayyer kıldı. Bunlardan birini seçmekte serbest bıraktı. O kul da ahireti Allah katında olanı tercih etti.” bundan sonra Ebu Bekir ağlamaya başladı. Çünkü bahsedilen kişi ahireti seçen kişinin Efendimiz (sav) olduğunu biliyordu.

Efendimiz Ebu Bekir’e “Ağlama ya Ebu Bekir” diye buyurdu ve hasta haliyle geldiği mescitten tekrar evine döndü.

(Bu kıssa için Elif Hacışerifoğlu‘na teşekkürlerimizi sunuyoruz. Cennette Efendimizle buluşabilenlerden olma dualarıyla…)

Reklamlar