Kırmızı

Deniz kenarında bir kayanın üzerine oturmuş, güneşin batışını izliyorsun. İçinde ne olduğunu bilmediğin garip hisler taşıyorsun. Aslında o hisleri de umursadığın yok… Ne olduklarını öğrenmek istemiyorsun. Nereden geldiğini bilmediğin seslerin kulağına çarpıp seni rahatsız etmelerinden bıktın! Hem yalnızlığı, hem de sevdiklerini, onların yanında olmayı istiyorsun…

Biliyorum, her an onları düşünüyorsun. Yanına geleceklerini, gözlerinden akan sebepsiz yaşları sileceklerini, saçlarını okşayacaklarını düşünüyorsun. Farkında değilsin ama hep onları bekliyorsun. Gece, kumsalda ateş yakıp, etrafında çember oluşturacağınızı, birinin gitar çalacağını, sizin gözlerinizin dolacağını… Hep o anların hayaliyle uyuyorsun geceleri… Merdivenlerden inerken, yolun bitiminde karşına çıkacaklarının umudu var içinde…

Otobüs durağında gözlerin onları arıyor… Telefonları onlardır umuduyla açıyorsun…

Suçlu değilsin aslında onları gözlediğin için!… Çünkü hep öyle söyledi sana şarkılar… Filmler hep öyle gösterdi… Bilinçaltına aşıladılar tüm bunları… Sen farkında olmadan, çabucak bitiverdi her şey.

Oysa bir tebessüm yeterdi sana. Tanımadığın insanların sana sebepli sebepsiz gülümsemeleri bile tüm kimyanı değiştirirdi. Üzgünsen için umutla dolardı… Sen de gülümsemeye başlardın. Siyah beyaza dönmüş dünyan pembeleşmeye başlardı. Fakat şimdi o pembelik öyle uzak görünüyor ki sana. Griler içinde yapayalnız olduğunu sanıyorsun; kimsenin seni sevmediğini düşünüyorsun. Tek hayalin bir gün o pembeliğin seni bulacağı ve sonra hep mutlu olacağın… Oysa ki pembeye hapsolmaktansa mavi ve yeşile de razı olmalısın!

Evet, huzura çok ihtiyacın var. Her şey seni rahatsız eder oldu şu sıralar. Pek bir aksi oldun! Çatacak yer arıyormuşsun gibi bir görüntün var. Mavi her şeyi yoluna koyacak; sen bir güvensen yeter! Azıcık açık bıraksan kapıyı, birazcık aralasan yeter…

Griler yeşili sevmezler, bilir misin? Yeşilin kendilerini boğacağını düşünürler. Hayal gücünü genişletir yeşil; oysa grilerin baş düşmanıdır masallar… Bırak yeşiller masallarla beraber işgal etsin topraklarını! Tüm grileri yok edip; çetin bir savaşın yorgun galipleri olsunlar!… Bırak pembeler filmlerde kalsın…

Biliyorum halâ aklın fikrin onlarda. Mavi ve yeşilin çok iyiliklerini gördün; çok sevecenlerdi ama bir eksiklik var sanki! Kalbinin oralarda bir yerlerde… Öyleyse kırmızıyı da denemelisin! Pencereden bir bahar esintisine kapılıp giriversin içeri… Kalbinde bir şeyler kımıldansın…

Mavi, yeşil ve kırmızı!… Gördün mü sadece üç tecrübeli, sevecen ve yardımsever dost seni grilerden kurtardı ve pembelere ihtiyaç duymadan gülümsemeye başladın! Biraz güven, biraz inanç, biraz umut yeter…

Bırak pembeler filmlerde kalsın…

Şarkılar hapsolsun onlara…

Sen mavilerde yüzer, yeşillerde koşturur, kırmızılara aşık olursun…

Reklamlar