Hoşçakal Osaga

Yok olup gidişlerin acısıyla büyüdüm karanlıkta… Her kuru yaprağın yalvarışını sahiplendim…

Ağlıyorum… Ve sen yoksun yanımda! Çekip gittin bir elveda bile demeden! Çekip gittin ve ben öldüm!

Sen yokken bitmeyeceğini düşündüğüm geceler bağrına bastılar beni. Umutlarımı yeşertmeye çalışıyor güvercinler. Yalnızlığımda yalnızlık eşlik ediyor bana. Yok oluşumun sarhoşluğu ciğerlerimde dolaşıyor!

Sevgiden nefret ediyorum! Sevdiklerim çekip gidiyorlar bir bir… Çekip gitmeliler ve ben onları durduramıyorum. Sen de gidiyorsun… Sen de bıraktın beni işte!

Yalnız olduğum kadar mutsuzum şimdi. Göz yaşlarım bile yetmiyor acımı dindirmeye. Bir an olsun hafifletmiyor hüznümü.

Özlüyorum belki de… Şimdiden özlüyorum sesindeki samimiyeti… Şimdiden sana ait cümleleri özledim…

Seni özledim…

Ama yoksun…

Ve dönüp gelemeyeceksin bir daha.

Eski Türk filmlerindeki ‘mutlu son’lara sahip değiliz biz. Ne yazık ki, bizim hikâyemiz son buluyor burada. Son noktamız hazin oldu ama artık bir sonumuz var! Son bulduk artık!

Dostluğumuzu yarım bırakmak zorunda kalktık. Sahip olduğuklarımız ikiye bölündü artık. Yarısı bende kaldı, yarısı sende.

En sevdiğiniz insanı kaybettiğiniz oldu mu? Yaşasa bile yanında olup, elini tutamadığınız; sevdiğinizi söyleyemediğiniz, hatta sevemediğiniz oldu mu? Benim hayatım bu işlevden oluşuyor… Değer verdiğim tüm insanlar birer birer yitip gidiyorlar. Yoklar artık! Yaşamımdaki tüm sevgiyi, güzelliği de alıp götürdüler beraberlerinde. Geride kalanlar; ağlayışlar, hıçkırıklar, korkular, hasret, özlem… Hayaller!… Yaşanamayacak hayallere sahibim artık…

Ama hayaller değil istediğim. Benim istediğim sensin! Sen ve senin dostluğun, senin sesin…

Sen de yoksan, bu hayat niye?

(Bu yazı; hayatta en çok değer verdiğim insanlardan biri olan, sevgili dostum Osman’a veda edişim sonrası yazdığım yazıdır. Her nerede olursa olsun, onu hiçbir zaman unutmayacağım. Tarih de unutmayacak!

Yaşananları tarihten silemezsiniz. Ne ben, ne de siz! Sen de bu kalpten silinmeyeceksin Osman! Daima benim biricik kardeşim, dostum olarak kalacaksın!

Hoşçakal dostum…

Hoşçakal… )

Reklamlar