Gözler

Ufukta kaybolurken gözlerin,
Elveda dercesine birleşti kirpiklerin.
“Beni unutma!” bile diyemedim!
Karabasan misali çöktü karanlık!

Yalnızlık bana büyük haksızlık!
Gözlerini bekledim senelerce.
İşte buldum derken;
Yine kayboldu sessizce…
Kelimeler düğümlenirken bende,
Gözlerim “Neden?” diyordu gözlerine…

Bir nedeni yoktu belki de…
Düşüncelerin göz kırptı hayata
Ve bana zalimce…
Yanaklarından süzülen yaşlar
“Üzgünüm!” dese de,
Arsız bakışların
Kahkahayla gülüyordu halime…

Soruyordum kendi kendime;
Bir çift göz mü
Seni bu hâle düşüren diye.
Gözler değildi!
İki damla göz yaşıyla birlikte
Akıp giden senelerimdi sadece…

Reklamlar