Bir Eylül Gecesi

Bir Eylül gecesinde,
Ay dopdolu gökyüzünde.
Denize düşecekmiş gibi…
İnce, iplik iplik bir yağmur
Okşuyor kaldırımları…
Sokak lambalarının ışıkları alıyor gözlerimi.
Caddede çamurlu ayak izleri…
Bir ağaç var köşeyi dönünce.
Üşüyor belli; yaprakları olduğu gibi inmiş yere.
Bir elinde sigara,
Bir elinde şarap,
Sarhoşların nâraları yankılanıyor caddede!
İlerideki sokak lambasının dibinde,
Bir genç çarptı gözüme.
Gece gibiydi saçları, yağmur gibi kirpikleri,
Islak ve hırçındı bakışları!
Sokağın sonuna doğru yürümeye başladı.
Kainat sustu sanki!
Tek duyulan yağmura karışan ayak sesleri…
Gözlerimden yaşlar aktı nedensiz!
Biliyordum; gitmemeliydi bensiz!
Eylül gecesinde karanlığa karışıyordu.
Ama sonra durdu!
Saçma bir tebessüm belirdi dudaklarında…
Koştu ve sarıldı bir anda!
Aşkını haykırdı sonunda…
Eylül’ün karanlığında,
Sonbahar yağmurunda…

Reklamlar