Kardeşim’e…

Sevgili Kardeşim;

Bugün biraz daha büyüdüğünün farkına vardım. Bazen yanımızda olan biteni fark etmeyiz. Bir süre sonra anlarız bazı şeyleri… Sanki bugünü beklemişim büyüdüğünü fark etmek için… Ya da bugün, bana hatırlatacağı şeyler olduğu için bu kadar erken geldi!

İyi ki geldi!… Bana ne kadar değerli bir varlığın -kardeşimin- hayata karşı bir basamak daha yükseldiğini gösterdi! Kardeşimin büyüdüğünü gösterdi!

Artık büyüdün!

Evet, yeterince değil belki… Ama bazı şeyleri anlayabilecek yaştasın artık. Artık bir şeylere sıkı sıkı sarılma vakti geldi. Yorulacaksın!… Eğer başarmak istiyorsan; kazanmak istiyorsan, çalışmalısın! Fark etmelisin yapman gerekenleri!… Zaman gelip de iş işten geçince anlamamalısın olan biteni…

Senin için geç olmamalı!…

Ben sizin kadar şanslı olamadım. İnan üzerimdeki yük, taşımam gereken bu yük o kadar ağır ki!… Bazen yalpalıyorum; düşecek gibi oluyorum sanki! Yine de pes etmek zorunda olmak gücüme gidiyor. Direniyorum sanki! Sanki bir şeyler başarmalıymışım gibi hissediyorum.

Benim kadar azimli olacağınızı ve önünüzde hiçbir engel olmayacağını bilsem kız olmanızı dilerdim. Belki de bu yüzden bir kız kardeşim olsun istiyorum… Her şeye rağmen onun önünde siper olabilmek ve onu bir yerlere getirebilmek için!…

Gözlerinize baktığımda hiçbir şey göremiyorum! Hiçbir pırıltı, geleceğe dair bir umut, bir düş… Bomboş gözlerinizin içi! Sanki bir şeyler alıp götürdü düşlerinizi… Hapsoldunuz sanki!…

Böyle olunca daha bir hırçınlaşıyorum size karşı. Ben isteyip de yapamıyorken; sizim imkânınız olup, sırt çevirmeniz yok mu! iki tane çakıp suratınıza, sizi bir güzel silkeleyesim geliyor! Kendinize gelin diye bağırasım geliyor ama yapamıyorum…

Hayatta en iyi yaptığım şey yazı yazmak… Onu bile kusursuz yapamıyorum… Karnemde o dörtleri görmek yüreğimi parçalıyor, bilemezsiniz… Ben karnemde kırık notum olsa eve gelemezdim, biliyor musunuz? Utancımdan bakamazdım anamın, babamın yüzüne!…

Yapacak neyiniz var ki hayatta? Ne olur bir iki yıl sıksanız dişinizi? Çok mu zor iki satır kitap okumak? Anlamıyorum… Ben mi anormalim yoksa… İnanın anlamıyorum!

Lütfen düşünmeye başlayın artık…

Büyüyün artık! Hayat gülümsemekten ibaret değil, unutmayın!

Ve mutlu olmanın değerini anlamak için, oturup biraz ağlayın!…

Reklamlar