Kurtuluş ne?

Kurtuluş ölmek mi; ölmek kaçış mı yoksa? Ölmeyi isterken gerçeklerden mi kaçıyorum, yoksa gerçekleri mi yaşıyorum? Gerçekleri görmek mi istemiyorum yoksa gerçekten mi göremiyorum?

Yaşıyorum!!

Kendime fazla güvenmenin acısını çekiyorum!

Hayata karşı kapanıp, sırf kendimi dinlemenin acısını duyuyorum!

“Hayatın doğruları” diyerek inandığım yalanların acısını…

Meğer ne kadar kolaymış bağlanmak, ne kadar sinsiymiş aşk, ne kadar acımasızmış nefret…

Sadece ben miyim hayatın yanlışlarına kapılan? Sadece ben miyim gecenin ürkütücü karanlığında yalnız kalan, korkan? Ben miyim tutunacak bir dal arayan…

Ağlıyorum…

Gözümdeki yaşlar, yüreğimdeki nefretin eseri…

Anladım; seni, hayatı, gerçekleri… Bu hayattaki en büyük hatam; sana inanmam, sana güvenmem ve en kötüsü seni sevmem…

Reklamlar