Ölümüne Hayat

Ölümü düşünüyorum
Ve hayatı!
Kırık kapleri
Ve ölümüne sevilen yüzleri…
Ölüm için akan yaşları,
Sevgiliye duyulan
Özlemi düşünüyorum.

Ölümü düşünüyorum
Ve hayatı!
İstanbul Sokaklarına çökmüş biri;
Titreyen ellerinde birkaç metelik…
Buruk bir ses işitiyorum sonradan.
Yalnızlığı düşünüyorum birden
Ve o buruk sesin sahibini…

Ölümü düşünüyorum
Ve hayatı!
Hıçkıra hıçkıra ağlamak
Ve koklamak istiyorum
Çoktan giden birinin gömleğini…
Sarılmak istiyorum doyasıya
O çok sevdiğim Çınar’a!

Ölümü düşünüyorum
Ve hayatı!
Gecenin bir yarısı
Ay, göz kırparken kız çocuklarına
Sokağa çıkıp
Derin derin iç çekmek istiyorum.

Ölümü düşünüyorum
Ve hayatı!
Mezarlıkta yaşlanmış ağaçları
Ve yıllanmış ahşap konakları
Özlüyorum…
Düşlüyorum yıldızların eski süsünü…

Ölümü düşünüyorum
Ve hayatı!
Tek bir sınav için
Ders çalışmakla geçirilen
Çoğu kez uyuklanan geceleri
Ve o gecelerde,
Sokakta titreyen kedileri
Düşünüyorum…
Ve ağlıyorum içli içli…

Ölümü düşünüyorum
Ve hayatı!
Kaçamak bakışlarla aranan
Samimi ifadelere acıyorum…
İstiyorum özgürce bakabilmek
Ve tutabilmek sevgimin ellerini…
Karnı aç, gözü yaşlı kimse
Olmasın! Olmamalı! İstemiyorum!
Seviyorum tüm insanları
Ve ağlıyorum tümü için…
Dualarımı hep onlara adıyorum;
Beni bilmeyip bana dua edenlere
Ve tanımasa da beni sevenlere…

Reklamlar