2070′ten Su Mektubu

2002 yılının Nisan ayında “Cronicas de los Tempos” dergisinde yayınlanan “2070 Yılından Mektup Var” adlı makaleyi, Türkçe’ye çeviren TEMA, çevre bilincinin artırılması amacıyla bu makaleyi internet kullanıcılarına e-posta olarak göndererek, dikkat çekmeye çalışıyor. Bir kişinin ağzından, 2070 yılındaki çevreyi ve susuzluk nedeniyle yaşanan olayların anlatıldığı makalede;

“50 yaşıma henüz girdim fakat görünüşüm 80 yaşında gibi. Ciddi böbrek sorunum var çünkü yeterince su içmiyorum. 5 yaşımdayken yarım saat boyunca duş almaktan çok hoşlanıyordum. Şimdi ise vücudumuzu temizlemek için mineral yağlı havlular kullanıyoruz. Önceleri, kadınların güzel saçları vardı. Şimdi ise su kullanmadan temiz tutmak için kafamızı kazıtmak zorundayız. 20 litre su için sokaklarda saldırılar çok yaygınlaştı.

İntihar

Yorgunluğun, belki de bıkmışlığın sarıp sarmaladığı derin çizgilerle doluydu yüzü. Gülümsemeye dahi mecali kalmadığını düşündürebilecek bir sessizlik dalgasıyla çevrelenmiş gibiydi onun bulunduğu kareler. Solgun gün ışığı ortamı daha da kasvete bürüyordu.

Etrafı oldukça kalabalık olmasına rağmen hiç kimseyi fark etmiyordu. Oldukça derin düşüncelerin, suallerin karmaşık sokaklarına girip çıkıyor ama labirentin sonuna varamıyor gibiydi. Gibisi mi vardı, doğru ya…

Savaş Esiri Bosna

Varlığından haberdar olduğumuz ama yaşadıklarını görmezden geldiğimiz bir ülke Bosna Hersek… Üç ayrı milletin bulunduğu ve birkaç dilin konuşulduğu…

Ülkede Boşnaklar, Hırvatlar ve Sırplar yaşamakta. Bosna’da “Boşnağım.” demek; “Müslümanım!” demek, “Hersekliyim” demek; “Hırvatım” demekti.

Bosna 1180-1204 yıllarında Bankulin hakimiyetindeydi ve bu dönem, ülke için refah ve sükûnet dönemiydi. Bosna 1463 yılında Fatih Sultan Mehmet tarafından fethedilerek 1583′te eyalet haline getirildi. Bosna huzur içindeydi bu yıllarda. Taa ki 6 eylül 1992′ye kadar…

Zamanın Durduğu Mekân

Pompei; İtalya’da, Napoli’nin güneyindeki Romalılardan kalma arkeolojik bölgeye ve yaklaşık aynı yerde kurulan, 2004 yılı nüfus sayımına göre 25.751 kişilik bir nüfusa sahip olan antik bir şehre verilen isim… Önceki dönemlerde başka kavimlerin yaşadığı, hemen hemen aynı sebeplerden ötürü meydana gelen dehşet verici hadiselere benzer bir olay da burada yaşanmış.

Yıl M.S 79… Ağustos’un sonları…

Vezüv yanardağından dumanlar yükselmeye başladı. Gökyüzüne uzanan bu dumanlar birçok şey söylemeye çalışıyordu aslında ama kimse anlayamadı.

Beni İşgal Edilmemiş Topraklara Gömün!

“Düşüyor taşları bir bir şehirlerimizin
Kudüs mahzun Bağdat bombalanıyor
Çeçenya sürgün Afgan öldürülüyor
Mekke kirlenmiş Medine utanıyor
Kahire ruhunu satmış Firavuna
İstanbul kendini arıyor
Meydanlarında mahzun güvercinler
Köşe başlarında köpekler tepiniyor
Günahlardan kararmış taşlardı Şam’ın
Sığınıyor gölgesine kanlı saltanatların”

Neden Tarihimizi Öğrenmeliyiz?

Hayatta doğumumuzdan itibaren mensup olduğumuz yaşam tarzı ve bize birçok şey kazandıran, karakterimizi belirlemede rol oynayan eğitim süreci, kısaca geçmişimizi yaşayarak, bugün bu durumda bulunuyoruz.

Peki… Ya, geçirdiğimiz bu süreyi birkaç saniyede silecek bir olay yaşasaydık? Bir afet sırasında başımıza bir darbe alıp, hafızamızı yitirseydik? Bize söylenilen her şeye inanacaktık. Gerçek anne babamız; bize anne babamız olduğunu söyleseler onlara şüpheyle bakacaktık. Sürekli bir endişe duyacaktık. Yattığımız yatağı, bulunduğumuz çevreyi benimseyemeyecektik. Hayat koca bir soru işareti gibi karşımızda bir o yana, bir bu yana sallanıp duracak ve bize çatık kaşlarla bakacak, belki de pis pis sırıtacaktı…

Ah Ruanda

Birçoğumuz Ruanda diye bir ülkenin varlığından haberdar değildik ta ki 1994 yılında yaşanan büyük katliama kadar. Yaşı benim gibi küçük olanlarsa 2004 yılında vizyona giren Hotel-Rwanda filmiyle tanıdı o ülkeyi. Yine de bu ülke hakkında çok şey bildiğimiz söylenemez diye düşünüyorum.

Aslında bu çok normal. Batı kesimin çoğu yerini karış karış bilen insanlarımız, Afrika’daki bir ülkeyle ilgilenmekten çok uzaklar. Tabi, belgesellerle vs. oradaki bir kısım yerleri tanıyoruz.