Doğmamış Bir Çocuğa Mektup

İlk defa vize oluyordum. Her zamanki tatlı sınav heyecanı içime dolmuştu. Bunun yanı sıra, ilk defa karşılaşacağım bir türe olan merakım sayesinde yerimde duramıyordum. Nihayetinde sorular önüme gelmişti. Bir besmele çektim, gözlerimi yumdum… Ve Başladım!… Hiç zorlanmadan tüm soruları cevapladım. İlk ben teslim ettim kağıdımı. Sınıftan çıkabilirdim ama oturmayı yeğledim. Canım sıkılıyordu ama dışarı çıksam da sonuç değişmeyecekti.

Sandalyem hocanın hemen karşısındaydı. Canımın sıkıldığını gören öğretmenim, masasının üzerinde duran iki kitabından birini istersem okuyabileceğimi söyledi.

Ayrılık Matemi

Her dirilişin sonu bir yok oluş
Nereye kadar böyle?
Oradan oraya bir savruluş
Hayatın içinde tepeden tırnağa bir yoğruluş
Boşa medet umma yok bu illetten kurtuluş

İçimde duygular sapa sarmış karmaşık
Ayrılık meltemi esip geçmiş, bedenim sarsık,
Bölük pörçük hislerim hepsi dağınık
Aydınlanmayan dünyam sayende yine karanlık!

Figan-ı Lügati-t Türk’ten Seçmeler

“Açılmak”

1) Kapı açılır. (İçeri girilir. Açılan her kapıdan içeri girmek doğru değildir.)

2) Etek açılır. (Sakıncalı bir durum. Rüzgârlı havalarda dikkatli olmak lazım.)

3) Muhasebe ve iktisat bilmeyenler, açılır. (Sana o kadar açılma dedim; bak hiç paramız kalmadı!)

Uçan Üniversite

“Bağımsızlık mücadelesi denince, akla savaş meydanları gelir. Gerçekten de, hemen her milletin tarihinde kanla yazılmış bağımsızlık destanları vardır. Ancak ilim, irfan, kültür ve sanat alanında bir bağımsızlık mücadelesini topyekûn bir şekilde ve uzun bir süre omuzlayan milletlere pek sık rastlanmaz. Polonyalılar tarihin bu pek seyrek başarılarından birine imza atmış bir millet olarak bugün ayakta duruyor.”

Sömürgeci ordularını bilim ve sanatla tarihe gömen ender bir millet olan Polonyalıların ders alınası bağımsızlık mücadelelerini Ümit Şimşek’in benzersiz yorumuyla okumak gerçekten harikaydı. Yeterince yalın, yeterince ciddi, yeterince samimi ve mahcup bir üslupla destansı bir hikâye birleşince böyle bir eser oluşmuş. Kitabın bitmesini istemedim, keşke daha uzun olsaydı dedim!

Efendimiz (sav)’in Müslümanlara Son Tavsiyesi

Hz. Ebu Bekir ve Hz. Abbas Ensar meclislerinden bir meclise uğramışlardı. Ensar’ın ağladıklarını gördüler ve neden ağladıklarını sordular. Onlar da:

- Rasulullah (sav) huzurunda bulunduğumuz günleri hatırladık, diyorlar.

Hz.Ebu Bekir ve Hz.Abbas Efendimize durumu haber verdiler. Efendimiz (sav) hasta olduğu halde üzerine sarığını ve ridasını giyerek mescide gider. Fadl b.Abbas’a “Halka seslen!” diyerek emir verir. Fadl b. Abbas ‘ı duyanlar hemen mescitte toplanırlar. Mescit Müslümanlarla dolar. Efendimiz şehadet getirerek sözlerine başlar:

“Ey insanlar! Ben size olan nimetimden dolayı Allah’a hamd ederim ki, kendisinden başka hiç bir ilah yoktur.