Sitemizin chat odasına gitmek için 
Bilecik’ten geçiyordum, gözlerim doldu.
Gözlerime doldun.
Gözlerim seninle doldu.
Sen gözlerimden boşaldın.
Gözlerimizin yanlış görmeye, kulaklarımızın kötü işitmeye alıştırılmaya çalışılan bir isim… Çok zor zamanların yükünü geniş omuzlarında taşıyan, kimse anlamasa da çizgisini bozmayan, üzerinden hayli zaman geçse de halâ yaşayan ve belki de en çok tartışılan isim… Sultan Abdülhamid Han!… Son kalenin son neferlerinden biri…
Mustafa Armağan’ın kaleminden dökülmüş, birçok gerçeği kaynak gösterip irdeleyerek kaleme almış müstesna bir eser… Orta okulda öğrendiğimiz Abdülhamid’in tamamen tersi bir kişiliği kaleme almış bir yazar… Yazının devamını oku »
Her biri ruhunun bir köşesine sığınmış renkli düşüncelerini seyretti uzun süre. Tanımlamaya çalıştı tek tek. O bir ressamdı ve renkleri bilirdi sadece. İçindeki bütün renkleri düşüncelerden soydu önce, düşünceleri tekrar fırlattı yerlerine ve gülümseyerek baktı elindeki düşünceden sıyrılmış, ruhsuz renklere. Usulca fısıldadı onlara:”Yepyeni düşüncelerle işleyeceğim sizleri ve yepyeni anlamlar kazandıracağım sizlere!” Avuçlarının içinden nazikçe akıttı onları kalbine ve geçti tuvalin karşısına. 