Yıldızlara hapsolmuştu göz yaşım…
Yalpalayarak ilerleyen bir köpek
Ve bıraktığı ayak izleriydi arkadaşım…
Yalnızlıksa bazen tek yoldaşım…
Gözlerini arardım sonbahar geceleri!
Yağmur, bana saçlarını anımsatırdı.
Damlalar nasıl da tutunurdu saçlarına
Biz sokakta yürürken yağan yağmurda!
Islanırdı kirpiklerin ağlamışçasına!
Üzülürdüm seni böyle görmeye… Yazının devamını oku »



